„Jest coś silniejszego od mądrości i miecza. To mądrość pięknej kobiety” – to kredo najsłynniejszej Macedonki zasiadającej na egipskim tronie. Jej wielka miłość do Cezara i namiętny romans z Antoniuszem stanowiły natchnienie dla wielu artystów. Istnieje wiele kontrowersji na jej temat.
Jej przeciwnicy, Oktawian i historycy, przedstawiali ją jako niezbyt bystrą i niezbyt ładną. Taki obraz własnej osoby ‘zawdzięczała’ jednak Kleopatra tylko i wyłącznie prawdzie, która dalece odbiegała od opinii jej przeciwników. Kleopatra Wielka, tak ją nazywano, w pełni zasługiwała bowiem na swoje miano. Biegle posługiwała się kilkoma językami, np. arabskim, językiem Medów, Syryjczyków. Miała niezwykła charyzmę i dar przekonywania, co było bardzo dużym atutem na scenie politycznej. Miała wszechstronne wykształcenie, pisała nawet prace naukowe. Można się więc domyślać, dlaczego była postrzegana jako zagrożenie dla Imperium Rzymskiego.
Była także niewątpliwie kobietą piękną. Dbała o siebie. Kąpała się w mleku kozim i – jak niektórzy podają – pijała perły rozpuszczone w occie. Swój urok wykorzystywała do wyższych celów. Kiedy Rzymianie wypowiedzieli wojnę Egiptowi, próbowała uwieźć Oktawiana. Nie wiedziała jednak, że ten jest nieczuły na kobiece wdzięki. Oktawian postanowił srodze ukarać egipską władczynię i upokorzyć ją przed całym Rzymem. Kleopatra wolała jednak odejść z godnością. Jej oddana służąca przyniosła w koszu kobrę egipską (nazywaną wężem Kleopatry), która uśmierciła ostatnią królową z dynastii Ptolemeuszów. Kiedy Oktawian zobaczył martwą Kleopatrę w komnacie, leżała odziana w królewskie szaty wraz z insygniami władzy. Żyła intensywnie i odeszła z godnością.
Źródło: Świat – najbardziej niesamowite fakty! Aleksandra Lang, Jacek Lang, Renata Ponaratt, Radosław Ratajszczak
